เท่าที่ดุที่มาของสูตรเริ่มจากการคำนวณมุมตั้งฉากผิวโลกที่คลื่นวิทยุตกกระทบจากความสูงของสายอากาศ ที่ได้ค่า X^2=(R+h)^2-R^2 แล้วแปลงเป็น X^2=2Rh+h^2 โดยมองว่าค่า h^2 มีค่าน้อยมากจึงไม่นำมาคิด ให้ X=รากที่สองของ2Rh
ซึ่งผมเอาสูตรมาแยกอีกครั้งจะได้ รากที่สองของR คูณด้วยรากที่สองของ2h
รากที่สองของR มีค่าเท่ากับ 80km
ส่วนรากที่สองของ2h หากคิดคร่าวๆที่ 2เมตร จะพบว่า Xในส่วนที่คิดจากความสูงของสายอากาศ ถ้าไม่เกิน1กิโลเมตร ผมที่ได้จะเป็นค่าหารจาก 80km เช่นที่ความสูงสายอากาศประมาณ ค่า2h ที่ได้จะเท่ากับ 2/1000 km หรือ 1/500 ปรับให้หารากได้ง่ายหน่อยก็คือ 1/400 ได้ค่ารากประมาณ 1/20 เอาไปคูณกับที่คำนวณจากค่าR ก็จะได้ระยะสายตาที่ความสูง2เมตรเท่ากับประมาณ 4km
ดังนั้นผมจึงขอสรุปว่า หากความสูงของสายอากาศไม่เกิน 1km ระยะสายตาก็จะไม่เกิน 80km ดังนั้นการแพร่กระจายที่ระยะเกิน80km ของการส่งบนพื้นราบจึงน่าจะใช้การแพร่กระจายแบบอื่นซึ่งอาจเป็นการเบี่ยงเบนในชั้นบรรยากาศโทรโปสเฟียร์ก็เป็นได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น